Si Muhammad ﷺ ay hindi lamang pahina sa aklat ng kasaysayan, o alaala ng mga sumasampalataya sa kanya. Siya ay isang panawagang laging sariwa sa bawat panahon — panawagan ng awa at pagiging huwaran.
ang Islam ay parang mga karatula sa kalsada—nagbibigay babala sa mga panganib, nagtuturo kung kailan bumagal, lumiko, o sindihan ang ilaw upang hindi tayo mapahamak.
Sa ganitong paraan, makakaligtas tayo sa buhay na ito nang buo at ligtas.
Ang “kahandaang magpatawad at hindi magparusa” ay karaniwang kahulugan ng salitang awa, ngunit ano nga ba ang awa sa Islam?
Sa Islam, ang awa ay binigyan ng mas malalim na kahulugan na naging mahalagang bahagi ng buhay ng bawat Muslim, kung saan siya ay ginagantimpalaan ng Diyos kapag ipinakita niya ito.
Ang tunay na kaligayahan ay hindi nakukuha sa pera, kasikatan, o pagnanasa, kundi nararamdaman sa tapat na ugnayan sa Diyos at sa taos-pusong pagsasagawa ng pagsamba.
Kapag sinamba ng isang tao ang kanyang Panginoon nang may katapatan, at natagpuan niya ang tamis ng pagdarasal, paggunita, at panalangin — mararamdaman niya ang kapayapaan at katiwasayan, at ang kanyang kaluluwa ay nagiging konektado sa pinagmumulan ng liwanag at awa.